Posłowie Komisji Rozwoju (DEVE) przyjęli dziś raport dotyczący utworzenia Nadzwyczajnego Funduszu Powierniczego na rzecz Afryki. Jego głównym celem jest wsparcie stabilizacji i przyczynienie się do lepszego zarządzania migracjami.
“Fundusz Powierniczy dla Afryki ma szansę stać się kluczowym instrumentem zachęcającym kraje partnerskie z Afryki do współpracy w dziedzinie migracji. Istotne jest, aby w jego centrum umieścić wspieranie stabilności i rozwoju, nie ograniczając się do węższego celu, jakim jest powstrzymanie nieregularnej i nielegalnej migracji” – powiedział po głosowaniu Bogdan Wenta, odpowiedzialny za prace nad sprawozdaniem z ramienia Grupy EPL.
Fundusz powierniczy został opracowany w celu udzielania pomocy dwudziestu trzem państwom w trzech regionach Afryki (Róg Afryki; Sahel i basen jeziora Czad; Afryka Północna). Regiony te obejmują niektóre z najbardziej niestabilnych państw afrykańskich, a co za tym idzie, generują większe fale migracji, także do Europy. UE zobowiązała się do przeznaczenia 1,8 mld €, w założeniu, że Fundusz będzie wsparty przez składki państw członkowskich i dotacje innych aktorów. Składki te będzie można pomniejszyć, przeznaczając 1,3 mld euro nadwyżki w unijnym budżecie z 2015 r .
“Położyliśmy duży nacisk na potrzebę zwiększenia zaangażowania państw członkowskich i wywiązania się nie tylko z zobowiązań dotyczących wkładu w fundusz powierniczy, a także szerzej na rzecz oficjalnej pomocy rozwojowej, zwłaszcza w kontekście zmniejszenia składek państw członkowskich do tegorocznego budżetu UE, dzięki 1,3 mld euro nadwyżki z 2015 roku” – podkreślił poseł Wenta.
Nadzwyczajny Fundusz Powierniczy na rzecz Afryki jest trzecim tego typu instrumentem utworzonym przez UE. Dwa wcześniejsze, uruchomione w Republice Środkowoafrykańskiej oraz w Syrii dowiodły swojej przydatności w praktyce. “Fundusze powiernicze UE mają przede wszystkim umożliwić szybkie reagowanie na określone sytuacje nadzwyczajne lub następujący po nich kryzys. Fundusz na rzecz Afryki wesprze działania na rzecz wyeliminowania źródłowych przyczyn destabilizacji, przymusowych wysiedleń i nieuregulowanej migracji poprzez promowanie szans gospodarczych, równości szans, bezpieczeństwa i rozwoju.