- Tak, przebieg konferencji mnie w tym utwierdził. Świadczą o tym konkretne propozycje, składane przez obywateli oraz uczestników, zabierających głos na platformie wielojęzycznej. Musimy w to dalej inwestować. Teraz Parlament Europejski musi dokładnie przyjrzeć się ponad 170 rekomendacjom, będących owocem czterech paneli tematycznych i zdecydować, które z nim wymagają zmian traktatowych. Już na jesieni przedstawimy w tej sprawie stanowisko. Mam nadzieję, że również Komisja Europejska i Rada będą kierowały się tymi rekomendacjami. Dotyczy to zwłaszcza Rady, którą tworzą państwa członkowskie.

Czy konieczność zmian traktatowych, wynikająca z konkluzji konferencji, nie grozi tym, że Europa ponownie ugrzęźnie w instytucjonalnych debatach, jak było w przypadku niedoszłej konstytucji dla Europy?

- Po fiasku Konwentu w sprawie konstytucji europejskiej, w 2007 roku przyjęto Traktat Lizboński. Od tego czasu Unia Europejska bardzo się zmieniła. Wzrosła liczebność państw członkowskich, a także zwiększyły się problemy, potrzeby i wyzwania, stojące przed UE. Doszło do zmian w strukturze strefy euro, a obecnie mamy do czynienia z pandemią i wojną na Ukrainie. Do tej pory państwa członkowskie, przeciwne zmianom traktatowym, twierdziły, że nie chcą ich obywatele. Konferencja pokazała jednak, że obywatele pragną tych zmian. Uczestniczyłam w wielu debatach i nigdy nie słyszałam, aby obywatele chcieli mniej Europy. Wręcz odwrotnie. Dlatego też jestem w tej kwestii optymistką.

Które spośród konkluzji Konferencji uważa Pani za najważniejsze?

- Osobiście za najważniejszą uważam rekomendację dotyczącą odejścia od zasady jednomyślności w przypadku podejmowania decyzji w kwestiach związanych z polityką zewnętrzną i obronną. Dzięki temu unikniemy sytuacji, w której jedno państwo mogłoby np. zablokować przyjęcie sankcji wobec Rosji za inwazję na Ukrainę. Ważne są także rekomendacje w sprawie wzmocnienia unii energetycznej i zdrowotnej, co jest efektem wojny na Ukrainie i pandemii. Ważna są także zalecenia w sprawie zmiany europejskiego prawa wyborczego, walki ze zmianami klimatu oraz polityki socjalnej.

Zwolennicy „Europy ojczyzn” twierdzą, że konferencja stała się narzędziem politycznym w rękach federalistów, a przekazywanie coraz większej władzy na poziom europejski jeszcze bardziej oddali Europejczyków od centrum decyzyjnego w Brukseli, zamiast zbliżyć Unię do obywateli. Co Pani o tym sądzi?

- Przeciwnicy integracji europejskiej, w tym z Polski i Węgier, próbują zbudować maleńką, słabą Europę, kierując się interesami politycznymi i partyjnymi. Twierdzą przy tym, że pragną pielęgnować lokalną i narodową tożsamość, ale przecież Europa temu nie zagraża. Taką zamkniętą wizję coraz trudniej „sprzedać” obywatelom. Ludzie młodzi nie mają dziś żadnych problemów z pogodzeniem narodowej i europejskiej tożsamości. Europa ich łączy, a nie dzieli.

Konferencja odbywała się pod egidą Emmanuela Macrona, dążącego do ściślejszej Unii. Został on właśnie wybrany prezydentem Francji na kolejną kadencję, ponownie pokonując w drugiej turze przedstawicielkę skrajnej prawicy, Marine Le Pen. Czy jego wygrana oznacza, że europejska integracja zostanie pogłębiona, czy też będzie na to za słaby z powodu problemów w polityce wewnętrznej?

- Emmanuel Macron nie ma po prostu wyboru. W czasie pierwszej kadencji jako prezydent Francji wyrósł na lidera Europy, który ma wpływ na kierunek, w jakim zmierza UE. Cieszę się, że wygrał z Marine Le Pen dużą różnicą głosów. Mam też nadzieję, że podobnie będzie po czerwcowych wyborach do francuskiego Zgromadzenia Narodowego. Zdobycie większości w parlamencie pozwoliłoby mu uniknąć trudnej „kohabitacji”. Wybory prezydenckie nad Sekwaną pokazały, że umacniają się tam siły radykalne, zarówno prawicowe, jak i lewicowe. Zapowiada się więc bardzo trudna prezydentura. Mam nadzieję, że kłopoty wewnętrzne nie utrudnią jednak Macronowi działania na arenie europejskiej. Jest bowiem jednym z nielicznych europejskich polityków, łączących europejskie wartości z pragmatyzmem.

Rozmawiał: Roman Gutkowski

Post Konferencja w sprawie przyszłości Europy pokazała, że obywatele pragną zmian – mówi europosłanka Danuta Hübner (EPL, PO) pojawił się poraz pierwszy w Eurowybory | Strona poświęcona wyborom do Parlamentu Europejskiego.

Grupa EKR początkowo postrzegała Konferencję jako szansę na prawdziwie paneuropejską debatę instytucji unijnych z obywatelami, w której wyrażone zostaną różne wizje przyszłości Europy, w tym te przeciwne dalszemu zwiększaniu władzy Brukseli kosztem uprawnień państw narodowych. Stało się jednak inaczej, co nie pozwala delegatom Grupy na dalszy udział w pracach Konferencji.

Grupa EKR wyraża ubolewanie, że Konferencja w sprawie przyszłości Europy nie posłużyła ostatecznie jako rzeczywista platforma wymiany pomysłów na przyszłość Unii, ale poprzez zabiegi niektórych rodzin politycznych okazała się narzędziem manipulacji mającym na celu forsowanie dalszej centralizacji i ograniczenia roli Państw Członkowskich.

„Dalszy udział Grupy EKR w Konferencji służyłby jedynie legitymizacji jej wniosków, co nadałoby tej zmanipulowanej refleksji nad przyszłością Europy znamion demokratycznego procesu. W rzeczywistości trudno się ich w Konferencji dopatrzeć na innym niż tylko pozorny poziomie. Chcemy jednak nadal, jako posłowie Grupy EKR, uczestniczyć w dyskusjach z obywatelami i zobowiązujemy się do dalszego reprezentowania ich poglądów na temat reformy UE w naszej codziennej pracy w Parlamencie Europejskim” – zadeklarowała Grupa w swoim oświadczeniu.

Europoseł Zdzisław Krasnodębski (Polska), obserwator z ramienia EKR w Zarządzie Konferencji, powiedział:

„Bardzo żałujemy, że Konferencja w sprawie przyszłości Europy okazała się sprzeczna z tym, czym miała być. Zamiast szerokich konsultacji na temat kierunku, w którym UE powinna podążać w nadchodzących latach, z nieskrępowaną debatą, w której można by rozważyć różne wizje, Konferencja okazała się być jedynie kolejną próbą podjętą przez część ugrupowań politycznych stworzenia fałszywego wrażenia, że istnieje konsensus w sprawie przyszłości Europy, bez żadnej poważnej alternatywy dla większej centralizacji i dalszego ograniczania roli Państw Członkowskich. Niereprezentatywna grupa obywateli została zmobilizowana właśnie jako narzędzie do legitymizacji tych znanych od dawna apeli. Moje główne zastrzeżenia, poza licznymi uwagami dotyczącymi procedur i organizacji Konferencji, które wielokrotnie wyrażaliśmy, dotyczą w szczególności proponowanych zmian instytucjonalnych. Przekazywanie coraz większej władzy na poziom europejski jeszcze bardziej oddali Europejczyków od centrum decyzyjnego w Brukseli, zamiast zbliżyć Unię do obywateli. Nasza Grupa nie może się podpisać pod taką wizją przyszłości Europy i dlatego nie ma innego wyjścia, jak opuścić Konferencję.”

Eurodeputowany Carlo Fidanza (Włochy) dodał:

„Od początku podejrzewaliśmy, że Konferencja będzie postulować dalszy transfer suwerenności narodowej z państw członkowskich w kierunku instytucji UE, ale mimo wszystko, z poczucia odpowiedzialności za przyszłość Europy, zdecydowaliśmy się w niej uczestniczyć. Jednak zamiast oczekiwanej przez nas okazji do zmiany podejścia do integracji europejskiej, Konferencja szybko okazała się być narzędziem politycznym w rękach europejskich federalistów”.

Poseł Jacek Saryusz-Wolski (Polska) stwierdził:

„Przystąpiliśmy do Konferencji w dobrej wierze, mając nadzieję, że będzie to prawdziwa konsultacja obywateli na temat przyszłości Europy. Okazało się jednak, że jest to zainscenizowane i politycznie zmanipulowane ćwiczenie, mające na celu legitymizację z góry ustalonego programu politycznego dla scentralizowanej, federalnej UE, do którego realizacji potrzeba by zmiany traktatów. Omijanie demokratycznych procedur, a co za tym idzie demokratycznej woli obywateli, ma na celu promocję elitarnego projektu i przejęcie kontroli nad UE – dokładnie odwrotnie do tego, co było deklarowane przed rozpoczęciem Konferencji. Ci, którzy wyznają zasady zapisane w traktatach założycielskich UE, opartych na zasadach pomocniczości, proporcjonalności, delegowanych kompetencji i demokracji przedstawicielskiej, nie mogą zgodzić się na taką inżynierię społeczną i polityczną, którą w Europie Wschodniej znamy aż nazbyt dobrze ze słusznie minionych czasów”.

Poseł Michiel Hoogeveen (Holandia) powiedział:

„Konferencja w sprawie przyszłości Europy nie powiodła się. Brakowało jej zainteresowania opinii publicznej, bo prawie nikt o niej nie słyszał. Wzywam więc mój rząd, aby nie przyjmował jej zaleceń, ponieważ wiele z nich nie cieszy się powszechnym poparciem w Holandii. Holendrzy zdecydowanie opowiadają się na przykład za odzyskaniem kontroli nad własną polityką migracyjną, a przeciwko zwiększeniu kompetencji UE w takich obszarach, jak podatki, płaca minimalna czy prawo wyborcze. Słuchajmy głosu naszych obywateli”.

W środę Grupa EKR zorganizuje w Strasburgu konferencję prasową z udziałem europosła Zdzisława Krasnodębskiego, przewodniczącego Grupy Roboczej EKR ds. Reformy Instytucjonalnej, który zreferuje przebieg Konferencji z perspektywy Grupy EKR.

Post Oświadczenie Grupy EKR w związku z opuszczeniem Konferencji ws. przyszłości Europy pojawił się poraz pierwszy w Eurowybory | Strona poświęcona wyborom do Parlamentu Europejskiego.

“Decydenci w Europie przygotowują się do bardzo wielkiego federalistycznego skoku w przód. W związku z tym należałoby wdrożyć jakieś przeciwdziałania. Dzisiejsza konferencja jest jednym z elementów takiego właśnie przeciwdziałania” -  mówił prof. Ryszard Legutko otwierając spotkanie. Jak dodał, ten wielki skok naprzód nie pojawił się znikąd, a śledzący przebieg wydarzeń w Unii Europejskiej mogli przewidzieć pojawienie się tych trendów, które w najbliższych dziesięcioleciach mogą z kolei doprowadzić do zasadniczych zmian.

“Historia polityki, teoria polityki i całe doświadczenie, które zebraliśmy przez stulecia oznaczają, że zdajemy sobie sprawę z tego, czym jest właściwy porządek polityczny. A Unia Europejska jest tak naprawdę dokładnie antytezą tego, co wiemy o dobrym, właściwym porządku politycznym” – stwierdził przewodniczący EKR. Prof. Legutko wskazał, że wśród najważniejszych zasad porządku politycznego są stabilność, odpowiedzialność przed elektoratem, zachowanie podziału władz, a także zapewnienie, że poszczególne filary władzy są rozdzielone. Zdaniem polityka wszystkie te zasady są w UE łamane.

“Te same grupy polityczne rządzą od dziesięcioleci. Strażników nikt nie pilnuje. Komisarze mogą robić, co im się żywnie podoba. Nikt nie sprawuje nad nimi kontroli. Tak naprawdę nikt nie wie, kto podejmuje decyzje. To jest najbardziej nieprzejrzysty system podejmowania decyzji, jaki można by było sobie wyobrazić. Dochodzi również brak równości pomiędzy aktorami na scenie politycznej, brak równości pomiędzy państwami członkowskimi. Niektóre państwa są równe, ale inne są równiejsze. Monopol polityczny jest naprawdę coraz większy” – wymieniał europoseł PiS.

Zdaniem profesora Legutki Unia Europejska bierze udział w wielkim projekcie inżynierii społecznej mającym na celu stworzenie nowego społeczeństwa europejskiego z nową moralnością, z nowym sposobem postępowania.

“Gdy przyjrzymy się Unii Europejskiej, zdaje się, że całą naszą mądrość polityczną wyrzuciliśmy za burtę. To jest konstrukcja, która jest budowana z pominięciem wiedzy i doświadczenia na temat tego, jak powinna wyglądać polityka i jak należałby budować instytucje polityczne” – uważa Legutko.

“Zatem, jeżeli obecne trendy będą kontynuowane, będziemy mieli jako Europejczycy, narody, społeczności, bardzo poważne problemy. Dotyczy to wszystkich, którzy mają głęboko w sercu tradycję europejską i są przywiązani do swojej tożsamości narodowej” – przestrzegł europoseł.

Premier Morawiecki przypomniał, że w zamyśle ojców założycieli oraz ludzi żyjących w dobie po II wojnie światowej, Unia Europejska miała być zintegrowaną strukturą gospodarczą, która stworzy płaszczyznę do życia w pokoju, stabilności i dobrobycie.

Szef polskiego rządu mówił, że w przeciwieństwie do wszystkich wcześniejszych prób zintegrowania kontynentu europejskiego, czy budowy ponadnarodowych, wielopaństwowych organizmów, które zawsze kończyły się budową imperium, UE miała przełamać te schematy i miała opierać się na konsensusie i wspólnie wypracowywanych rozwiązaniach. Jednak, jak zauważył, z biegiem dziesięcioleci, zwłaszcza kiedy globalizacja stała się dominującym trendem w historii gospodarczej i politycznej świata, wielu przywódców UE, zwłaszcza krajów Zachodniej Europy, doszło do wniosku, że to jest za mało.

“Do takiego wniosku doszły przede wszystkim elity, które skupione są w kilku głównych ośrodkach, na czele oczywiście z Brukselą, w której umocowane są instytucje europejskie” – stwierdził.

Morawiecki przypomniał, że narody europejskie wielokrotnie dawały do zrozumienia instytucjom europejskim, że to nie jest kierunek, który powinien być kontynuowany. “I instytucje europejskie powinny to zrozumieć i wrócić do tego czasu, kiedy panami traktatów rzeczywiście były państwa członkowskie. Powinny też zrozumieć, że należy położyć tamę tym tendencjom centralistycznym. Dziś mamy jednak do czynienia z reakcją odwrotną” – zauważył, wskazując na dążenia do wprowadzenia mechanizmów, które zmierzają do federalizacji Europy poprzez skoncentrowanie władzy w Brukseli i paru innych stolicach. Premier zauważył, że nieustannie dąży się do poszerzania kompetencji UE, a kolejne obszary życia  – nie tylko gospodarcze, ale i społeczne i polityczne – są zawłaszczane przez instytucje unijne.

“I dlatego jest to moment zwrotny w historii Europy, w historii Unii Europejskiej, w historii suwerennych państw członkowskich Unii Europejskiej” – podkreślił Mateusz Morawiecki.

Zdaniem szefa rządu możliwe są dwa scenariusze: “Albo suwerenne państwa członkowskie zrozumieją, że są na wyjątkowym zakręcie historii Unii Europejskiej i wspólnie postawią tamę takiej uzurpacji, która prowadzi do koncentracji władzy w ręku elit europejskich wbrew rzeczywistej woli narodów europejskich i większości państw członkowskich, albo w sposób pełzający będziemy mieli do czynienia z poszerzaniem się tego obszaru kompetencji i kurczeniem się tego, co jest jednym z najlepszych wynalazków ludzkości, czyli kompetencji suwerennych państw”.

Jak mówił, to droga niezwykle niebezpieczna, która może zagrozić utrzymywaniu i rozwijaniu wspaniałych tradycji i kultury państw europejskich. “Może doprowadzić do rzeczywiście do takiej sytuacji, która nie do końca, albo może nawet wcale, nie będzie służyła interesom państw członkowskich, a będzie służyła pewniej elicie, bądź grupie ludzi, która chce się uważać za elitę, w budowaniu Unii Europejskiej w oparciu o kompletnie inne zasady niż przyświecały jej u jej początków” – przestrzegał.

Profesor Zdzisław Krasnodębski stwierdził, że wobec postępujących procesów i “pełzającej, postępującej centralizacji Unii”, ale też w związku z projektami rewizji traktatów, konieczna jest stanowcza odpowiedź i stworzenie konserwatywnej, paneuropejskiej międzynarodówki. “Nie możemy pozwolić klasyfikować się jako ciaśni, prowincjonalni nacjonaliści, którzy myślą tylko o swoich interesach, nie lubią swoich sąsiadów” – stwierdził.

Inicjator debaty podkreślił, że należy budować przestrzeń publiczną do tego rodzaju rozmów działając na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze – wskazał – niezbędna jest do tego wiedza ekspertów, szczególnie prawników, politologów, ekonomistów.

Mają oni pomóc budować ten projekt w oparciu o wartości i o to, co jest zapisane w art. 2. Traktatu o Unii Europejskiej, ale też o tradycje i tożsamość europejską. “Musimy działać w duchu obrony tego, co jest, ale także zbudować tamę, która obroni nas przed tym, co próbuje się nam narzucić” – dodał.

Poza tym – dodał prof. Krasnodębski – konieczna jest również współpraca na poziomie politycznym. “Musimy przełamywać bariery między organizacjami i partiami politycznymi, obalając pewne uprzedzenia i stereotypy” – podkreślił.

Europoseł PiS mówił, że w tym sensie integracja europejska postępuje w pozytywnym znaczeniu. Wyjaśnił, że dzisiaj Europejczycy interesują się tym, co się dzieje np. na granicy polsko-białoruskiej, a Polacy sytuacją w Niemczech czy we Francji.

“We wszystkich tych krajach mamy sojuszników, mamy ludzi podobnie myślących. Różniących się czasami w innych kwestiach, ale broniących jednej rzeczy – prawa narodów europejskich do życia w demokratycznych państwach i do swobodnej, wolnej kooperacji i współpracy. Nie powinniśmy o tym zapominać, to jest nie tylko wspólna praca umysłowa, ale też wspólna przyjaźń europejska, którą powinniśmy rozwijać” – podkreślił prof. Krasnodębski.

Post Europosłowie PiS: Unia Europejska jest antytezą tego, co wiemy o właściwym porządku politycznym pojawił się poraz pierwszy w Eurowybory | Strona poświęcona wyborom do Parlamentu Europejskiego.

- Bardzo możliwe, że ta wizja zostanie odrzucona przez inne frakcje. Uważamy jednak, że ten postulat suwerenności jest godzien rozważenia i wzięcia pod uwagę także przez inne frakcje. UE ma kilka funkcji. Wspólny, jednolity rynek to coś, czego nie było nigdy w historii i coś, co powinniśmy cały czas udoskonalać. Tymczasem okazuje się, że na tym wspólnym rynku jest bardzo wiele barier. Jeśli zaś chodzi o budowę nowego człowieka, to naszym zdaniem nie jest to zadanie UE, chociaż niektórzy tak właśnie sądzą – powiedział poseł Kosma Złotowski.

- To nie frakcje w PE decydują o tym, w jakim kierunku pójdzie Europa. Nawet coraz głębsza integracja ma pewne zasadnicze granice. Wypowiedział się na ten temat kilka razy niemiecki Trybunał Konstytucyjny. Chodzi o to, że źródłem legitymizacji wszystkich działań w UE są państwa członkowskie. To państwa zawarły pewien układ, oddając część swoich kompetencji. Nie powinniśmy zapominać, że wszelka władza unijna jest władzą nadaną. Mamy rzeczywiście do czynienia z efektem ubocznym, który sprawia, że maszyna integracyjna idzie coraz dalej. Przypomnę, że w unijnych traktatach mówi się, że istnieją kompetencje wyłączne, dzielone i takie, które w ogóle do UE nie należą, jak kwestie związane z edukacją, kulturą, czy składem etnicznym społeczeństw. W żadnym unijnym dokumencie jako zadanie UE nie jest wymieniona budowa nowego człowieka czy nowego Europejczyka, wolnego od więzi narodowych.  Żeby zatrzymać ten mechanizm uboczny, musimy dokonać pewnych zmian, niekoniecznie traktatowych, ale mentalnościowych i politycznych.  Mam nadzieję, że Konferencja w sprawie Przyszłości Europy nie zamieni się w populistyczny spektakl, służący do narzucenia państwom czy obywatelom wizji, której nie chcą. Niektórzy chcieliby, by konferencja przygotowała grunt pod zmiany traktatowe, idące w kierunku zacieśnionej współpracy. Naszym zdaniem UE nie może stać się zhierarchizowaną organizacją, w ramach której jedne kraje ingerują w wewnętrze sprawy innych państw, wytykając im różnego rodzaju uchybienia. Tej wizji będziemy bronić – powiedział prof. Zdzisław Krasnodębski.

Na ile realny wydaje się Panom scenariusz, zgodnie z którym z konferencji wyłoni się bardziej federalna Europa pod wodzą Emmanuela Macrona, co zapewni mu za rok kolejną wygraną w pojedynku z Marine Le Pen o fotel prezydenta Francji?

- Zobaczymy, jak będzie. Oczywiście nieprzypadkowe jest to, że zebranie plenarne konferencji ma odbyć się w Paryżu w pierwszej połowie przyszłego roku, czyli w czasie francuskiej prezydencji w UE i przed majowymi wyborami prezydenckimi. Zdajemy sobie sprawę z tego, że prezydent Macron chce to wykorzystać dla swoich celów kampanijnych. Ale być może do tych samych celów wykorzysta konferencję również jego rywalka, była europosłanka Marine Le Pen – powiedział poseł Kosma Złotowski.

- Konferencja odbywa się w bardzo ciekawym czasie. W związku z wciąż trwającą pandemią duża część Europejczyków jest sfrustrowana tą sytuacją. W wyniku tego spada zaufanie do instytucji europejskich. Po drugie odbędą się wybory w dwóch kluczowych krajach – Niemczech i Francji. W tym pierwszym kraju wiązać się one będą z odejściem Angeli Merkel, kluczowej postaci w polityce europejskiej. Prezydent Macron kreśli bardzo śmiałe wizje przyszłej Europy. Ale nie jestem wcale pewien, czy większość francuskiego społeczeństwa chce federalistycznej Europy. Przypomnę, że to Francuzi w referendum zagłosowali w większości przeciwko konstytucji europejskiej. Demokracja ma to do siebie, że jest nieprzewidywalna. W kuluarach słyszałem, że wiele rządów było niechętnych tej konferencji, bojąc się, że zgłoszone tam zbyt daleko idące postulaty wzmocnią głosy krytyczne wobec dalszej integracji. Sama Francja boryka się obecnie z wieloma problemami, związanymi z imigracją i wieloetnicznością swojego społeczeństwa – powiedział prof. Zdzisław Krasnodębski.

 Rozmawiał: Roman Gutkowski

Post Konferencja nie może zamienić się w populistyczny spektakl, służący do narzucenia państwom czy obywatelom wizji, której nie chcą – mówią europosłowie PiS pojawił się poraz pierwszy w Eurowybory | Strona poświęcona wyborom do Parlamentu Europejskiego.

Pomysł rzucił prezydent Francji, Emmanuel Macron w 2019 roku. Spodobały mu się debaty, jakie organizował we Francji, w różnych regionach i które zostały dobrze odebrane przez Francuzów. Rzeczywiście mieli oni wrażenie, że prezydent stworzył im możliwość prowadzenia z nim szczerej rozmowy, że naprawdę chce ich wysłuchać, a potem wcielać w życie to, czego obywatele od niego oczekują. Wpisywało się to też w trend widoczny także poza Francją: skoro ludzie są nieco zmęczeni „starymi” politykami i dotychczasowymi formami demokracji bezpośredniej, trzeba obok tego stworzyć coś nowego, uzupełniającego demokrację.  Dobrym przykładem nowego trendu było Zgromadzenie Obywatelskie, które powołano w Irlandii, by załatwić sprawę od dekad nie do załatwienia: nowe prawo dotyczące aborcji.

Dla katolickiej Irlandii rekomendacje Zgromadzenia były rewolucyjne, ale też zbawienne: to, czego politykom nie udawało się zrobić, zrobili obywatele w nowej formule demokracji. To duży skrót myślowy, ale z podobnego założenia wyszedł Macron, a za nim kolejni unijni politycy: nie ruszymy z reformą UE z miejsca, jeśli nie oddamy sprawy w ręce ludzi. Dodajmy: przy zachowaniu nad tym kontroli.

Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen złapała piłeczkę rzuconą przez Macrona. 10 lat po przyjęciu traktatu lizbońskiego, po takich doświadczeniach jak kryzys finansowy i obecny kryzys wywołany przez Covid-19 było jasne, że Europa potrzebuje nowej wizji, nowej opowieści, być może nowych kompetencji. Komisja Europejska pani VDL postanowiła przedstawić propozycję.  Zaproponowała Konferencję o przyszłości Europy z udziałem… wszystkich obywateli, by wyglądało, że Europę będzie się zmieniać oddolnie, zgodnie z oczekiwaniami ludzi. Jednocześnie na początku zastrzegano, że o zmianie traktatów mowy nie ma.

Debata z udziałem wszystkich była też odpowiedzią na od lat powtarzany, choć moim zdaniem nieprawdziwy slogan, że w Unii Europejskiej mamy deficyt demokracji, że biurokraci unijni kompletnie oderwani od ludzi narzucają im swoje, urzędnicze wizje. Wystarczy się spokojnie zastanowić, by uznać ten argument za fałszywy: posłowie do Parlamentu Europejskiego wybierani są w demokratycznych wyborach. W Radzie Europejskiej mamy szefów państw i rządów wybieranych w demokratycznych wyborach. W Radzie UE mamy ministrów rządów także z demokratycznego nadania. W Komisji Europejskiej mamy komisarzy, których desygnują demokratyczne rządy. Kandydaci na komisarzy przechodzą wysłuchania w Parlamencie Europejskim (czasem odpadają!) i na końcu skład Komisji musi być zaakceptowany przez większość posłów tego parlamentu (wybranych demokratycznie!). Gdzie tu jest deficyt demokracji? Ale skoro mimo wszystko ludzie tak sądzą, to niech teraz się wypowiedzą podczas Konferencji, jak ta Unia ma wyglądać i będzie demokratycznie.

Już na początku Konferencję opakowano w symbole. Miała wystartować 9 maja 2020 roku, w 70. rocznicę Deklaracji Schumana i 75. rocznicę zakończenia II wojny światowej. To był czas chorwackiej prezydencji, więc pojawiły się kolejne symbole: Konferencja ruszy w czasie przewodnictwa najmłodszego kraju członkowskiego, z okrutnymi doświadczeniami bałkańskiej tragedii z lat 90. i najlepiej w Dubrowniku, w ładnej scenerii miasta-symbolu nacjonalistycznej wojny. Zakończyć się miała w pierwszym półroczu 2022 roku, kiedy to prezydencję będzie sprawować Francja, co miało być ukłonem w stronę pomysłodawcy, a samemu Macronowi przydać się w kampanii prezydenckiej.

W czasie pracy nad konkretami zaczęły się schody. Każda z instytucji miała ambicję przeforsować swój pomysł, a ponieważ w UE podejmuje się decyzje w dialogu między Komisją, Radą i Parlamentem, to wszystkie przygotowały swoje stanowiska. Parlament przyjął je w rezolucji z 15 stycznia 2020 roku. Co charakterystyczne w pierwszych punktach jest sporo o udziale obywateli, choć z każdym punktem ten udział się komplikuje! W punkcie 2. czytamy, „że celem konferencji powinno być przyjęcie podejścia oddolnego do bezpośredniego angażowania obywateli w konstruktywny dialog”, w 3., że „przed rozpoczęciem konferencji należy rozpocząć etap słuchania, aby obywatele z całej Unii Europejskiej mogli podzielić się swoimi pomysłami, sugestiami i zaproponować własną wizję tego, co oznacza dla nich Europa”. W 4. już pojawiają się drobne problemy: „udział obywateli w konferencji powinien być zorganizowany w taki sposób, aby odzwierciedlać różnorodność naszych społeczeństw”. W dalszych dyskusjach zaczęto tworzyć różne „filtry”, żeby wspomnieć np. o postulacie proporcjonalnego uczestnictwa ludzi poniżej 25. roku życia.

Po podkreśleniu, że to ma być oddolna debata Europejczyków, zaczęła się batalia o udział tych, „którzy muszą przecież być”, o kontrolę instytucjonalną nad Konferencją, o to, kto będzie w jej zarządzie, kto będzie miał status obserwatora przy zarządzie, kto zasiądzie we wspólnym sekretariacie, kto będzie miał swoją reprezentację w sesjach plenarnych, itd. Czyli smutna walka o to, kto jest ważny, a kto mniej i czy na pewno będzie jakieś znaczące stanowisko dla byłego premiera Belgii Guy Verhofstadta, od lat posła w Parlamencie Europejskim. I piszę to akurat mając dużo sympatii dla tego polityka! Można z żalem stwierdzić, że te konferencje o Konferencji trwały w sumie tyle, co sama zaplanowana debata.

Wreszcie 10 marca tego roku doszło do – a jakże – uroczystego podpisania Wspólnej Deklaracji dotyczącej Konferencji, a podpisy składali Ursula von der Leyen w imieniu Komisji, Antonio Costa w imieniu Rady i David Sassoli w imieniu Parlamentu. Pani przewodnicząca mówiła: „Oczekiwania obywateli są jasne: chcą zabrać głos na temat przyszłości Europy w sprawach, które mają wpływ na ich życie. Nasza obietnica jest równie jasna: wysłuchamy ich. A następnie będziemy działać.” Premier Portugalii z kolei podkreślił, że „zwołanie konferencji w sprawie przyszłości Europy jest sygnałem zaufania i nadziei na przyszłość, jaki wysyłamy Europejczykom. Ufamy, że uda nam się przezwyciężyć pandemię i kryzys; mamy nadzieję, że wspólnie zbudujemy sprawiedliwą, zieloną i cyfrową przyszłość dla Europy.” Także socjalista, tyle że włoski, David Sassoli przekonywał, że „Konferencja w sprawie przyszłości Europy będzie niepowtarzalną okazją dla wszystkich obywateli Unii i naszego społeczeństwa obywatelskiego do kształtowania przyszłości Europy; będzie wspólnym projektem na rzecz funkcjonującej demokracji europejskiej. Apelujemy, aby każdy zabrał głos, by przyczynić się do budowy przyszłości Europy, do budowy „TWOJEJ Europy”.

W samej deklaracji warto zwrócić uwagę na równie piękne założenia, by potem skonfrontować je z efektem końcowym. Czytamy w niej między innymi: Konferencja w sprawie przyszłości Europy to ukierunkowane na obywateli, oddolne zadanie, dzięki któremu Europejczycy mogą zabrać głos na temat tego, czego oczekują od Unii Europejskiej. Zapewni obywatelom większą rolę w kształtowaniu przyszłych strategii politycznych i ambicji Unii, zwiększając jej odporność. Co więcej: Niniejszym wspólnie zobowiązujemy się do wysłuchania Europejczyków i podjęcia działań wynikających z zaleceń konferencji, przy pełnym poszanowaniu naszych kompetencji oraz zasad pomocniczości i proporcjonalności zapisanych w traktatach europejskich. Wykorzystamy okazję, by ugruntować demokratyczne umocowanie i funkcjonowanie projektu europejskiego, a także utrzymać poparcie obywateli UE dla naszych wspólnych celów i wartości, poprzez zaoferowanie tym obywatelom kolejnych sposobności wyrażenia opinii.

Jeśli ktoś myśli, że z chwilą podpisania Wspólnej Deklaracji zakończyły się przepychanki organizacyjno-formalne, to się myli. Kolejne kłopoty pojawiły się 24 marca, z chwilą rozpoczęcia pracy zarządu i ustalania dalszych kroków.  Kto w nim się znalazł? Może dla historii warto wymienić wszystkich członków: współprzewodniczącymi są wspomniany Guy Verhofstadt z grupy Odnowić Europę z Parlamentu, Ana Paula Zacarias, minister ds. europejskich Portugalii w imieniu Rady i wiceprzewodnicząca Komisji, Dubravka Šuica. Członkami zarządu są: Manfred Weber, szef EPL w Parlamencie oraz Iratxe García Pérez, przewodnicząca Grupy Socjalistów w tej izbie. Kolejni to reprezentanci kolejnych prezydencji w Radzie UE, czyli Słoweniec Gasper Dovzan, minister ds. europejskich tego kraju i Clément Beaune, jego odpowiednik z Francji. Są jeszcze z Komisji Europejskiej Maroš Šefčovič i Věra Jourová. Szczególnie reprezentacja Parlamentu Europejskiego może budzić pytania i budzi.

Jest bowiem w tej izbie 7 grup politycznych, a tylko trzy, w sumie o podobnej wizji Europy, są reprezentowane w zarządzie. Trudno się dziwić, że np. Konserwatyści i Reformatorzy, w której to grupie jest między innymi PiS, a która dostała jedynie status obserwatora, mają do Konferencji stosunek krytyczny. Profesor Ryszard Legutko mówił na ten temat tak: „Obawiamy się, że ten proces celowo ma na celu podważenie demokracji państw narodowych opiniami samozwańczych przywódców i działaczy federalistycznych. W najlepszym przypadku będzie to przypadkowa i niereprezentatywna mieszanka głosów, która nie ma głębszego uzasadnienia ani znaczenia. Istnieje niebezpieczeństwo, że doprowadzi to do wielkiego Tohuwabohu, który pozostawi wszystkich rozczarowanych lub w konflikcie”.

 Pan profesor od lat słynie z szukania intrygujących określeń, więc i teraz sięgnął do słówka, które ma biblijne pochodzenie: Tohuwabohu to po hebrajsku „bezkształtny i pusty” w odniesieniu do stanu Ziemi przed stworzeniem przez Boga światła i porządku. W niemieckim czy angielskim wykształceni ludzie sięgają po niego, by opisać chaos, bo samo brzmienie słowa oddaje wrażenie chaosu… Ale wracając do meritum: zasadne jest pytanie, czy w tej konferencji będzie miejsce dla osób spoza europejskiego mainstreamu, bo przecież tacy w Europie też są! Inaczej zasadne będzie podejrzenie, że cały plan ma na celu skierowanie unijnych reform w stronę, która odpowiada wizji zarządu Konferencji i jej głównego pomysłodawcy, Emmanuela Macrona. No i że dzięki niej i dominującej w niej narracji, Macron wygra z Marine Le Pen, bo końcówka Konferencji pokrywa się z datą wyborów prezydenckich we Francji.

To wyjdzie w praniu, bo ciągle jesteśmy na etapie przepychanek organizacyjnych. Dość powiedzieć, że jeszcze w czwartek, 6 maja, nie było pewności, czy zaplanowana na 9 maja uroczystość otwarcia Konferencji w siedzibie Parlamentu Europejskiego w Strasburgu dojdzie do skutku. Nie było bowiem zgody co do roli instytucji UE w posiedzeniu plenarnym Konferencji. W liście do szefów delegacji Parlamentu Europejskiego Guy Verhofstadt pisał, że w tej sprawie stanowiska są „tak jasne, a jednocześnie tak rozbieżne”, że jego zdaniem można wątpić, czy „istnieje realna perspektywa porozumienia przed wydarzeniem inauguracyjnym”. Co się stało? Wróciło pytanie, które wydawało się dawno rozstrzygnięte: czy Konferencja ma prowadzić do zmiany traktatów, czy ma być jedynie wymianą poglądów na przyszłość Europy? Spór nie jest semantyczny, ale wysoce polityczny, bo dla wielu środowisk zaangażowanych w Konferencję kluczowe jest jednak pytanie: czy stanowiska zajęte podczas konferencji przez przedstawicieli rządów państw członkowskich, posłów do Parlamentu Europejskiego, posłów do parlamentów narodowych i obywateli będą miały jakieś realne konsekwencje?

Ponieważ było jasne, że ostateczna odpowiedź na to pytanie nie padnie w dwa dni, Verhofstadt pytał, czy Parlament, w gmachu którego miała się odbyć uroczystość otwarcia Konferencji w Święto Europy, ma odwołać imprezę!?

Iratxe García, przewodnicząca Grupy S&D odpowiedziała stanowczo: „Powinniśmy dołożyć wszelkich starań, aby inauguracja przebiegła zgodnie z planem”. A współprzewodniczący Lewicy, Helmut Scholz dodał: „Grupa Lewicy wyraźnie opowiada się za kontynuacją negocjacji, a nie za odwołaniem uroczystości”. Negocjowano więc dalej i dopiero w piątek, 7 maja, uzgodniono, że „w oparciu o dyskusje i propozycje z sesji plenarnych, zarząd Konferencji, działając na zasadzie konsensusu, sporządzi raport, przy pełnej współpracy i pełnej przejrzystości z posiedzeniem plenarnym”. Po ludzku oznacza to, że posiedzenia plenarne Konferencji otrzymały uprawnienie do wyciągania wniosków z debat obywateli, a przygotowany raport nie będzie mógł być ignorowany przez najważniejszych graczy w Unii.

Uroczystość się odbyła, znowu padły wielkie słowa o Europie, która wsłuchuje się w głos obywateli. Może warto przywołać dwa zdania z przemawiającego tam Emmanuela Macrona, skoro to „jego” pomysł: „Mam nadzieję, że ta konferencja zaowocuje wieloma dużymi projektami, z wielkimi ambicjami, marzeniami o tym, jakiej Europy chcielibyśmy za 10, 15 lat. Jakie będziemy mieć granice, jakie nowe instytucje powinny się pojawić, jakie projekty kulturalne powinniśmy wspólnie uruchomić, jak możemy z Europy uczynić lidera w polityce redukcji szkodliwych emisji – mam nadzieję, że neutralność klimatyczną osiągniemy szybciej niż to założyliśmy – jak możemy uczynić Europę w obszarze edukacji i badań jeszcze bardziej silną, jak możemy zakreślić granice w kosmosie, na naszych ocenach, jak możemy sobie poradzić pisząc dla nas nową legendę.

Za rok zrobimy: sprawdzam!

Maciej Zakrocki

Post Nowa legenda dla Europy czy wielkie Tohuwabohu? pojawił się poraz pierwszy w Eurowybory | Strona poświęcona wyborom do Parlamentu Europejskiego.

- Wszystkie tego typu procesy, które angażują obywateli, są przez polityków wykorzystywane do celów politycznych. Osobiście nie obawiam się, że będzie to prezydent Macron. Bałabym się, gdyby konferencję tę próbowali przechwycić politycy, którzy odchodzą od demokratycznych zachowań, żeby pociągnąć ludzi ku nowemu populizmowi. Konferencja miała się zacząć rok wcześniej, ale pandemia to utrudniła. Mam nadzieję, że ten rok uda się zamknąć konkretnymi propozycjami, ale kwestie wdrożenia finalnego raportu sprawią zapewne, że debata, szczególnie w jej wymiarze obywatelskim, ulegnie wydłużeniu. Mam też nadzieję, że konferencja stworzy jakiś trwalszy mechanizm, coś więcej, niż tylko konsultacje z obywatelami. Ta debata o Europie powinna stać się częścią europejskiego krajobrazu – powiedziała europosłanka Danuta Hübner.

- Ja uważam, że to bardzo dobrze, że Macron ma wybory i ma wielki bodziec do tego, żeby konferencja, która swe owoce wyda w czasie francuskiej prezydencji, osiągnęła sukces. Każdy proces potrzebuje gospodarza i lidera. Francja jest krajem, który ma tę wyobraźnię i ciężar gatunkowy. Zresztą widzę tu szansę dla Polski, gdyby chciała wyjść z izolacji w UE, nie tylko na naprawę stosunków z Francją, ale też na przywrócenie pozycji Polski jako kraju, który ma swoje pomysły dla Europy. Dla PiS jest to szansa do pokazania, że nie są prowincjuszami, którzy sarkają po kątach, tylko, że też mają jakiś konstruktywny pomysł, np. w dziedzinie bezpieczeństwa. Jarosław Kaczyński mówił kiedyś o armii europejskiej. Moim zdaniem poszedł za daleko, ale niechby ten koncept zaproponował. To jest sposób na odzyskanie wpływów w Europie – powiedział europoseł Radosław Sikorski.

Czy porozumienie Orban – Salvini – Morawiecki z ewentualnym udziałem Marine Le Pen może stworzyć skuteczną przeciwwagę dla zwolenników federalnej Europy?

- Może ono przede wszystkim rozwalić Unię Europejską. Marine Le Pen z taktycznych względów nie deklaruje już wyjścia z UE, ale nadal chce wyjścia ze strefy euro. Uważam, że UE nie przetrzymałaby prezydentury Marine Le Pen. Mam nadzieję, że nie będziemy musieli weryfikować tego w praktyce – powiedział europoseł Radosław Sikorski.

- W poprzednich wyborach, które wygrał Macron, pani Le Pen głosiła początkowo postulat wyjścia ze strefy euro, ale w trakcie kampanii ta koncepcja zniknęła. Nie wiem, czy dziś wróciła do tego pomysłu. Efekty wyjścia Wielkiej Brytanii z UE pokazują, że nie tędy droga, jeśli ktoś szuka pomyślności dla swoich obywateli. Opuszczanie UE nie jest dobrą ścieżką. Ten sojusz, który powstaje jakby na zamówienie polityków światowych, którym zależy na rozwaleniu UE od środka, jest sojuszem egzotycznym. Ta góra urodziła maleńką myszkę i nie doprowadziła do tego, czego oczekiwał Salvini, w związku z pragmatyzmem premiera Morawieckiego. Również na Węgrzech okres triumfu autorytarnego ustroju, jaki stworzył Orban, kończy się. Nie wróżę więc tej koalicji dalszego ciągu – powiedziała europosłanka Danuta Hübner.

Roman Gutkowski

Post Konferencja o przyszłości Europy pod egidą Macrona pojawił się poraz pierwszy w Eurowybory | Strona poświęcona wyborom do Parlamentu Europejskiego.

Ogólnoeuropejski sondaż pokazuje, że obywatele UE popierają rozpoczęcie Konferencji na Temat Przyszłości Europy. Parlament Europejski i Komisja Europejska publikują dzisiaj wyniki pierwszego w historii badania Eurobarometr przeprowadzonego wspólnie przez te dwie instytucje. Specjalne badanie Eurobarometr na temat przyszłości Europy przeprowadzono między 22 października a 20 listopada 2020 r. w 27 państwach członkowskich UE. Wyniki badania, opublikowane przed podpisaniem wspólnej deklaracji dotyczącej Konferencji o przyszłości Europy, pokazują, że zdecydowana większość (92 proc.) we wszystkich państwach członkowskich domaga się, aby opinie obywateli były większym stopniu uwzględniane przy podejmowaniu decyzji dotyczących przyszłości Europy”. Konferencja w sprawie przyszłości Europy ma to właśnie na celu: będzie stanowić nowe forum publiczne dla otwartej, sprzyjającej włączeniu, przejrzystej i zorganizowanej debaty z Europejczykami na temat kwestii mających dla nich znaczenie i wpływających na ich życie codzienne.

1.Konferencja o przyszłości Europy

Trzy czwarte Europejczyków uważa, że Konferencja o przyszłości Europy będzie miała pozytywny wpływ na demokrację w UE: 76 proc. zgadza się, że stanowi ona znaczący postęp w dziedzinie demokracji w UE (25 proc. „całkowicie się zgadza”, a 51 proc. „raczej się zgadza”), przy czym zdecydowana większość popiera tę opinię w każdym państwie członkowskim UE. Respondenci uważają, że należy aktywnie zaangażować osoby ze wszystkich środowisk (51 proc.); 47 proc. respondentów jest zdania, że osoby młode powinny odgrywać ważną rolę; podobnie jak rządy krajowe (42 proc.) i pracownicy naukowi, eksperci, intelektualiści i naukowcy (40 proc.). Nieco ponad połowa Europejczyków (51 proc.) sama chciałaby się zaangażować, przy czym najbardziej entuzjastycznie nastawieni są respondenci z Irlandii (81 proc.), a w dalszej kolejności mieszkańcy Belgii (64 proc.), Luksemburga (63 proc.) i Słowenii (63 proc.).

2. Głos obywateli w UE

Chociaż głosowanie w wyborach europejskich jest wyraźnie postrzegane (przez 55 proc. respondentów) jako najskuteczniejszy sposób zapewnienia, by głosy były słyszalne przez decydentów na szczeblu UE, istnieje bardzo silne poparcie dla rozwiązania zakładającego większy wpływ obywateli UE na decyzje dotyczące przyszłości Europy. Spośród 92 proc. respondentów uważających, że opinie obywateli UE powinny być w większym stopniu uwzględniane, 55 proc. „całkowicie się zgadza”, 37 proc. „raczej się zgadza”. Jedynie 6 proc. nie zgadza się z tym stwierdzeniem.

3. Przyszłość Europy

Sześciu na dziesięciu Europejczyków zgadza się co do tego, że kryzys wywołany koronawirusem skłonił ich do refleksji nad przyszłością Unii Europejskiej (19 proc. „całkowicie się zgadza”, 41 proc. “raczej się zgadza”), natomiast 39 proc. nie zgadza się (23 proc. „raczej się nie zgadza”, a 16 proc. „całkowicie się nie zgadza”). Respondenci poproszeni o wytypowanie zmian, których chcieliby doświadczyć z myślą o przyszłości Europy najczęściej wskazywali dwie zmiany: porównywalne standardy życia (35 proc.) i większą solidarność między państwami członkowskimi (30 proc.) .Europejczycy priorytetowo traktują również rozwój wspólnej polityki zdrowotnej (25 proc.) i porównywalne standardy edukacyjne (22 proc.).

4. Atuty i wyzwania

Zdaniem Europejczyków głównymi atutami UE jest poszanowanie przez nią demokracji, praw człowieka i praworządności (32 proc.) oraz jej potęga gospodarcza, przemysłowa i handlowa (30proc.) . Poszanowanie demokracji, praw człowieka i praworządności w UE jest uznawane za najważniejszy (lub wspólny najważniejszy) atut w 14 krajach, przy czym ten punkt widzenia jest szczególnie widoczny w Szwecji, gdzie 58 proc. uważa to za kluczowy atut. Potęga gospodarcza, przemysłowa i handlowa UE postrzegana jest jako najważniejszy (lub wspólny najważniejszy) atut w dziewięciu krajach, przed wszystkim w Finlandii (45 proc.) i Estonii (44 proc.) .

Zmiana klimatu jest wyraźnie postrzegana jako główne globalne wyzwanie wpływające na przyszłość UE. 45 proc. Europejczyków uważa zmianę klimatu za główne wyzwanie. Drugim i trzecim najczęściej wymienianym problemem (podobny odsetek Europejczyków) jest terroryzm (38 proc.) i zagrożenia dla zdrowia (37 proc.) . Z kolei czwartym najczęściej wymienianym wyzwaniem przez nieco ponad jedną czwartą Europejczyków (27 proc.) są przymusowa migracja i przymusowe wysiedlenia.

Specjalne badanie Eurobarometr nr 500 pt. „Przyszłość Europy” (EB94.1) przeprowadzono między 22 października a 20 listopada 2020 r. w 27 państwach członkowskich UE na wspólne zlecenie Komisji Europejskiej i Parlamentu Europejskiego. Pytania zawarte w badaniu zadawano osobiście. Gdy było to konieczne z powodu pandemii, niektóre rozmowy prowadzano przez internet. Łącznie przeprowadzono około 27 034 rozmów.

Post Sondaż przeprowadzony w UE pokazuje poparcie dla Konferencji o Przyszłości Europy pojawił się poraz pierwszy w Eurowybory | Strona poświęcona wyborom do Parlamentu Europejskiego.

W rezolucji przyjętej 528 głosami do 124 , przy 45 wstrzymujących się, Parlament Europejski stwierdza, że “10 lat po wejściu w życie Traktatu Lizbońskiego, 70 lat po deklaracji Schumana i w kontekście pandemii COVID-19, nadszedł czas na ponowną weryfikację Unii”. Eurodeputowani dodają, że “liczba znaczących kryzysów, jakie przeszła Unia, pokazuje, że reformy instytucjonalne i polityczne są potrzebne w wielu obszarach zarządzania”.

Parlament podtrzymuje również swoją rezolucję ze stycznia 2020 , w której podkreśla, że głosy obywateli powinny znaleźć się w centrum szerokich dyskusji na temat sposobów sprostania wyzwaniom wewnętrznym i zewnętrznym, które nie były przewidziane w Traktacie Lizbońskim.

Biorąc pod uwagę, że konferencja została opóźniona z powodu pandemii COVID-19, posłowie wzywają dwie pozostałe instytucje UE do “zaangażowania się w negocjacje w celu znalezienia wspólnego porozumienia [...] przed przerwą letnią”. Chociaż Parlament z zadowoleniem przyjmuje “gotowość Komisji do szybkiego działania”, “wyraża ubolewanie, że Rada nie zajęła jeszcze stanowiska”.

Posłowie dyskutowali o konferencji z sekretarz stanu Nikoliną Brnjac w imieniu chorwackiej prezydencji w Radzie oraz wiceprzewodniczącą KE ds. demokracji i demografii Dubravką Šuicą, w środę podczas sesji plenarnej.

Konferencja w sprawie przyszłości Europy organizowana przez Parlament, Radę i Komisję, miała rozpocząć się w maju 2020 i trwać dwa lata. Parlament pragnie, aby obywatele ze wszystkich środowisk, przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego i zainteresowane strony na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym oraz lokalnym były zaangażowane w określanie priorytetów UE, które odzwierciedlają oczekiwania obywateli, w ramach oddolnego, przejrzystego, integracyjnego, partycypacyjnego i zrównoważonego podejścia.

Ponadto, posłowie do PE kładą nacisk na otwarty udział dla obywateli, który miałby określić zakres samej konferencji, i wzywają do podjęcia konstruktywnych działań w celu realizacji konkluzji konferencji. Dotyczy to m.in. wyraźnego zobowiązania trzech głównych instytucji UE do przeprowadzenia istotnych reform UE zgodnych z oczekiwaniami obywateli, potencjalnie obejmujących rewizję traktatów UE.

Post Konferencja w sprawie przyszłości Europy powinna rozpocząć się “jak najszybciej”, jesienią 2020 pojawił się poraz pierwszy w Eurowybory | Strona poświęcona wyborom do Parlamentu Europejskiego.