Komisja Europejska oficjalnie odpowiedziała w środę na zarzuty wobec rewizji dyrektywy o delegowaniu pracowników przesłane w ramach tzw. żółtej kratki, czyli mechanizmu kontroli subsydiarności. 

Procedura żółtej kartki zobowiązała Komisję Europejską do ponownego przeanalizowania swojej propozycji, dając jej do wyboru odstąpienia od rewizji, zmianę zaproponowanych zapisów lub kontynuację prac bez żadnych zmian. KE wybrała to ostatnie.

Argumentami za odrzuceniem bądź zmianą projektu KE ws. delegowania pracowników były – oprócz głównego zarzutu niezgodności z zasadą pomocniczości – brak konsultacji społecznych oraz rzetelnych danych potwierdzających słuszność i potrzebę proponowanych zmian w delegowaniu, jak i niebranie pod uwagę dyrektywy wdrożeniowej. Szeroko podważano też argument, iż konkurencja ze strony państw Europy wschodniej, oparta na niższych kosztach pracy, jest „nie fair”. Komisja Europejska nie zgodziła się z żadnym z tych argumentów.

- Szkoda, że Komisja Europejska nie przyjrzała się uważniej zastrzeżeniom zgłoszonym w ramach żółtej kartki. Czy dzisiejsza decyzja KE oznacza, że zaczynamy dzielić Europę na wschód i zachód? Czy Komisja Europejska wzięła w ogóle pod uwagę, że dzisiejsza decyzja wpływa również na zachodnie państwa członkowskie delegujące pracowników? -

——————–

Procedura żółtej kartki to dodatkowa możliwość kontroli działań Komisji Europejskiej. Polega ona na przesłaniu tzw. uzasadnionej opinii w sprawie niezgodności nowego projektu prawa z zasadą pomocniczości. W kilku słowach: to sygnał STOP płynący bezpośrednio od posłów i senatorów państw członkowskich. Każdemu parlamentowi przysługują dwa głosy (w przypadku parlamentów dwuizbowych każda izba ma jeden głos). Mechanizm żółtej kartki wymaga aż 19 głosów, co de facto oznacza, iż potrzebna jest mobilizacja około 11 Państw Członkowskich.

Do dzisiaj z procedury żółtej kartki skorzystano trzykrotnie. W 2012 r. procedurę żółtej kartki uruchomiono w związku z wnioskiem Komisji w sprawie wykonywania prawa do podejmowania działań zbiorowych w kontekście swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług (tzw. rozporządzenie Monti II).

Po dokładnej ocenie otrzymanych uzasadnionych opinii Komisja doszła do wniosku, że zasada pomocniczości nie została naruszona. Uwzględniając jednak wyrażone opinie Komisja postanowiła wycofać wniosek.

W 2013 r. procedurę żółtej kartki uruchomiono w odniesieniu do wniosku Komisji w sprawie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (wniosek dotyczący EPPO) – COM(2013) 534 final. Ponieważ przedłożony wniosek ustawodawczy dotyczył przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, do osiągnięcia progu procedury żółtej kartki wymaganych było łącznie 14 głosów. Ostatecznie Komisja stwierdziła jednak, że jej wniosek jest zgodny z zasadą pomocniczości i zdecydowała o podtrzymaniu wniosku.

10 maja 2016 r. parlamenty jedenastu Państw członkowskich wystawiły Komisji żółtą kartkę w stosunku do projektu rewizji dyrektywy o delegowaniu pracowników 96/71/WE. Zastrzeżenia zgłosiły parlamenty Polski, Bułgarii, Czech, Słowacji, Danii, Estonii, Chorwacji, Węgier, Łotwy, Litwy i Rumunii. Dzisiejszą decyzją KE postanowiła kontynuować prace nad rewizją, nie zmieniając zaproponowanego projektu.

Dziś po raz trzeci w historii została uruchomiona tzw. procedura żółtej kartki i to w sprawie delegowania pracowników. Żółta kartka to sprzeciw parlamentów narodowych wobec nowych przepisów unijnych. Tym razem parlamenty narodowe 11 państw członkowskich powiedziały STOP kontrowersyjnej rewizji dyrektywy o delegowaniu pracowników.

“To bardzo dobra wiadomość! Żółta kartka parlamentów narodowych 11 państw członkowskich UE ws. rewizji dyrektywy o delegowaniu pracowników jest dobrą pozycją do dalszych negocjacji. Bez względu na reakcję Komisji Europejskiej- czy po otrzymaniu żółtej kartki  wstrzyma dalsze prace nad rewizją dyrektywy z 1996, czy będzie je kontynuowała, fakt zjednoczenia się 11 krajów UE dzisiaj, a w przyszłości może i więcej, przeciw rewizji delegowania, daje dużą szansę dla Polski, na wypracowanie rozwiązań, które zapewnią rozwój bezpiecznego delegowania” – komentuje Danuta Jazłowiecka, sprawozdawczyni tzw. dyrektywy wdrożeniowej dotyczącej delegowania pracowników w kadencji Parlamentu Europejskiego 2009-2014. Teraz propozycja Komisji musi zostać poddana ponownej analizie. Komisja może zdecydować o utrzymaniu swojego stanowiska. Może też wycofać lub zmienić ten projekt i uwzględnić zgłoszone zastrzeżenia.

“Zaproponowana przez mój zespół strategia przynosi pierwsze dobre efekty. Od pierwszych sygnałów o planowanej rewizji dyrektywy o delegowaniu pracowników, mobilizowaliśmy wszystkie zainteresowane strony do bacznego przyglądania się propozycjom Komisji Europejskiej i do szybkich działań w obronie polskich interesów” – dodaje Jazłowiecka. Rewizja proponuje zmiany mogące zablokować delegowanie pracowników na rynku wewnętrznym, co uderzy przede wszystkim w polskie firmy delegujące w Europie najwięcej pracowników. “Ponadto w czerwcu br. upływa termin na transpozycje przepisów tzw. dyrektywy wdrożeniowej dot. delegowania pracowników- dyrektywy mającej na celu walkę z nadużyciami i nieszanowaniem prawa. To nie zmiana przepisów, a ich poszanowanie są obecnie najbardziej potrzebne, tak więc rewizja jest obecnie przedwczesnym i nieracjonalnym działaniem – podkreśla europosłanka.

Procedura żółtej kartki to dodatkowa możliwość kontroli działań Komisji Europejskiej. Polega ona na przesłaniu tzw. uzasadnionej opinii w sprawie niezgodności nowego projektu prawa z zasadą pomocniczości. W kilku słowach to sygnał STOP płynący bezpośrednio od posłów i senatorów państw członkowskich. “Oprócz naszej roli tutaj w Parlamencie Europejskim i roli rządów w Radzie Unii Europejskiej, jeszcze parlamenty narodowe, czyli nasi posłowie i senatorowie, mogą wpłynąć na propozycje Komisji Europejskiej. To jest tzw. demokratyzacja procesu legislacyjnego UE wprowadzona Traktatem z Lizbony. Dzisiaj widzimy tego praktyczny aspekt” – dodaje Danuta Jazłowiecka.

Każdemu parlamentowi przysługują 2 głosy (w przypadku parlamentów dwuizbowych każda izba ma jeden głos). Mechanizm żółtej kartki wymaga aż 19 głosów, co de facto oznacza, iż potrzebna jest mobilizacja około 11 Państw Członkowskich.  Zastrzeżenia zgłosiły parlamenty Polski, Bułgarii, Czech, Słowacji, Danii, Estonii, Chorwacji, Węgier, Łotwy, Litwy i Rumunii.